Sacha Boey: "Buralara gelmek kolay olmadı"

"İstanbul’da Galatasaray, Fenerbahçe, Beşiktaş, Başakşehir ve İstanbulspor ile beş takım var. Şehir futbol kokuyor. Gittiğin her yerde insanlar seni tanıyor, kral gibisin. Yalnızca derbi maçlarında değil lig sonuncusuna karşı da stat tıklım tıklım oluyor. İnanılmaz."

"Şampiyonlar Ligi’nde eskiden Galatasaray’ın PSG ile olan maçlarını izliyordum. Çılgın bir atmosfer olduğunu görüyordum ama bu kadarını beklemiyordum açıkcası. Türkiye’nin en büyük takımı Galatasaray’da oynuyor ve maçları kazanıyorsanız herkes size iyi davranıyor."

"Doğrusu şehir merkezine falan gidebilirsiniz ama fotoğraf işi sıkıntılı olabiliyor. Birini mutlu etmek için teklifini kabul ediyorsunuz, isminizi bağırıyor ve 50 kişi fotoğraf için geliyor ama insanlar gittiğiniz her yerde sizi çok güzel ağırlıyorlar ve keyif alıyorlar."

"Galatasaray ile şampiyon olduğumuz zaman sahaya bir şarkı ile çıkmam gerektiğini biliyordum. Arkadaşlarımla bir süre hangi şarkıyla çıkmam gerektiğini düşündük. 'Chemin d’Or / Altın yol' şarkısında karar kıldık. Zor günlerim geldi aklıma..."

"Kaval kemiğimden büyük bir sakatlık yaşamıştım ve futbolu bırakmam gerektiği söylenmişti. O günlerden bugünlere. Buralara gelmek hiç kolay olmadı. İnsan başarınca mutlu oluyor. Her şey her an değişebilir hayatta, bu açıdan alınması gereken güzel bir mesaj var."

"Şampiyonluk kutlaması unutulmaz bir andı, taraftar, takım her şey çok güzeldi. Werenoi’nın şarkısıyla çıktım çünkü o da bizim banliyöden çıkan biri. Werenoi olmasaydı yine bizim banliyöden çıkan birinin şarkısıyla çıkardım. Kolay şartlarda yetişmedik."

"Banliyöde gençken müzik ve futbol olarak iki yol var ama ikisi de olmazsa banliyödesiniz. Bu sebeple birbirine destek olmak önemli. Babam Kamerunlu ama ben babamı hiç tanımadım. Kameruna hiç gitmedim. Bağlılık hissetmediğim bir ülkeyi temsil edemem onlara bunu söyledim."

"Kamerun’a bir gün gideceğim, oraları gidip göreceğim sonra bakarız. Hayattaki en büyük mutluluğum annemi gururlandırmak. Futbolu bilmediği halde 14 yaşında beni Rennes’e bıraktı, bana inandı. Anneme en iyi şekilde teşekkür etmeye çalışıyorum."

"Futbol hayatımda hep bir adım önde oldu ama hiperaktif bir çocuk olduğum için annem tenise de yazdırmıştı. 10-11 yaşındayken iyi bir seviyem vardı."

-Nadal mı Djokovic mi?

"Nadal. Fakat Carlos Alcaraz geliyor şimdi... Çok tehlikeli."