Genel grevdeki Galatasaray

Maçı izlerken maç dışında her şeyi anlatan spiker Levent Özçelik, 10 yıl önce Diyarbakır’da Antalyaspor’la oynadığımız kupa finalinden bahsettiğinde aklım ‘17 Mayıs Belgeseli’ne gidiverdi. Soyunma odasında Fatih Hoca’nın motivasyon konuşması ve bunun tüm oyuncular üzerinde gözle görülür etkisini sahada da yaşayarak bir kez daha kupayı almıştı Cim Bom. Dünkü oyunu ve çaresizliği izledikten sonra ise sezonun geri kalanı için karamsarlığa kapılmamak mümkün değil. Barcelona’nın antrenörünü aldık, onlar gibi olacağız, onlar gibi topa hükmedip kupaları alacağız diye dilerken; Barça’nın 6 kupalı sezonda herhangi bir maçta bu kadar isteksiz (kötü demiyorum) oynadığı hiçbir maç oynanamamış ve oynamayacak oluşunu zihinlerden çıkarmamalıyız.

Koskoca Galatasaray deplasmanda 3-0 önde bile olsa; ilk yarıda olduğu gibi teslim olmamalı rakibine. Rakip kim olursa olsun... Kötü oynayabilirsiniz ama camianın size “kötü” oynadı diye yorum yapması için bile “sahada mücadele etmelisiniz”. Dünkü Galatasaray’da bunu göremedim ben. Bir kez daha Arda’ya yaslanıp, onun yine yoktan varettiği efsanevi bir vuruşun üstüne 80 dakika yatmaya çalışmak hiç akıllıca iş değil. Şu burada oynasa, o değil bu değişiklik olsa diye yorumlanacak bir maç değildi Antalya maçı. Bu turu geçsek de, hatta ve hatta kupayı alsak da bu oyunla almamızın bir değeri yok sevgili okurlar.

Rijkaard sakat / eksik / cezalı oyuncuların fazla olduğu ve telafisi olan maçlarda takımı çok sıkmıyor denebilir. Deplasmanda oynadığımız Sturm Graz maçı da bu açıdan ele alınabilecek bir maçtı. Fakat şunu da unutmamak gerek; bu tip maçlar takımın elinden kazanma alışkanlığını da alıyor ve içinde bulunduğumuz fikstürün zorluğu ne yazık ki bize bu disiplinden uzaklaşmamamızı öğütlüyor. Rövanşta 3-4 Antalyasporlu oyuncu daha dünkü maçta bize karşı Necati’nin sergilediği hırs ve beceriye benzer bir performans gösterirse işimiz oldukça zorlaşacak.

Kalede oynayan Ufuk’un ikinci golde yapacak çok bir şeyi yoktu; ofsayt kokan pozisyonda topla buluşan Necati çok köşeye gönderdi topu. Jo’nun yerine giren Dos Santos da kendisine net bir görev verilmediğinden dolayı ortalarda dolaştı durdu..
 
Rijkaard, dünkü dizilişte Kaptan Arda’ya zorunluluktan santrforluk görevini verirken yanına destek olacak dizilişi ve oyuncuları saptamayı unuttu. Arshavin Arsenal’de kimi zaman santrfor oynuyor ama ikinci yarıda olsa sağ kanattan Wallcott, soldan Eduardo bindirmeler yapıyor bu ataklarda. Bizdeki görüntü 2006-07 model Cim Bom idi, “topu sol kanattaki Arda’ya ver, 3 kişiyi çalımlamasını bekle; orta yapsın, Ümit kafa vursun”lu taktik bile dünkü taktiksizlikten daha mantıklı idi. Dün ortayı yapacak olan da, o ortaya kafa vuracak olan da Arda olduğu için doğal olarak işlemedi, işleyemezdi de. 4 orta saha oyuncumuz ve Dos Santos’tan hangisinin ne amaçla ortada görev yaptığını maç boyunca anlamaya çalışırken ideal yerlerinde forma bulamazken devşirme bek olarak görev yapan E. Güngör ve Uğur’un görev yaptıkları kanatları iyi kullanamamaları da bizim için en önemli eksiklerden biri idi..

Kayseri karşısında (hele hele Sabri hala sakat iken) Keita’ya, forvette top tutan Jo’ya; arkalarında oynayacak olan Arda’ya ve Elano’ya çok iş düşecek. Şu anki görüntü sadece Kaptan Arda’nın buna hazır olduğu. Umarım Rijkaard bu eksikliği ve önemini görür ve  takımı buna göre hazırlar. Kayseri karşısında alınacak yarım-sıfırlık bir galibiyetin önümüzdeki haftalarda bize büyük avantaj sağlayacağına inanıyorum..

Saygı ve sevgilerimle...


Webaslan mobil uygulamasıyla spor haberlerine herkesten önce ulaşmak için tıklayın