Belki de Galatasaray tarihinin en şanlı zaferi. Devlet üstün madalyasını bir spor klübüne getiren gün. 17 Mayıs deyince gözlerin uzaklara daldığı, kimi şanslı insanların o stadda, kimilerinin televizyon başındaki anılarını canlandırdığı gün.

17 Mayıs günü okula gitmek, işe gitmek, oradaki heyecanlı muhabbetlere tanık olmak bambaşkaydı. Sabah kalktığında maça daha çok vakit olduğunu bilmek, her an, her saniye maçı yaşamaktı. Saatler ilerledikçe sokaklar boşalmaya başlamıştı bile. Hava iyiden iyiye karardığında Trt yayına girmişti artık, evet rüya değildi ve dönüşü yoktu. Tribündeki bariz üstünlüğümüz, finale gelene kadar yendiğimiz takımların üstüne bir çizik atılmış ve Arsenal ile sonlanan dev pankart derken 've maç başlıyor..' cümleleri kulakları ve tüyleri titretiyordu.

Heyecan fırtınası şeklinde geçen 90 dakikanın ardından gelen kırmızı kart ve penaltı vuruşları iyice kalp ritmini zorluyordu.

Kırık kolla oynamaya devam eden Bülent Korkmaz'ı, uzatma bölümlerinde bitmek tükenmek bilmeden haykırılan 'Dağ başını duman almış' nağmelerini de bir köşeye not ediyorduk; zaferden sonra konuşalım diye.

Popescu o topu sol köşeye yolladığında ise herşey bitmişti. Bir gurur tablosu ve torunlara anlatılacak bir anı kalmıştı geriye. Herşey gerçek diye tekrardan kendimizi inandırken, gözlerin dolmaması elde değildi elbette.

O gece 100 yıllık armanın ve forma ruhunun neticesiydi, sonuç farklı olsa ne olurdu ki? O maça çıkmak zaten başlı başına bir zaferdi.

Ali Sami Yen başkan bir yerlerden görüyordu, işitiyordu belki de. Yarattığı arma ve parçalı forma artık klübün kuruluş amacına hizmetin doruğuna ulaşmıştı.

Aslında herşey yeni başlıyordu. Bir dönem bitip, bir dönem başlıyordu..

Gece gece hüzün ağır bastı, biraz da sizi dinleyelim.

bu mübarek günlerde şükürler olsun yüce ALLAH'a ki o güne şahit oldum. ondan önceki gece televizyonlarda takımımızın önceki maçlarını tekrar izlediğim için çok geç kalkmıştım. zaten erken kalkmakta istemiyordum çünkü biliyordum ki maç başlayana kadar saniyeler yıl gibi geçerken maç başlayınca dakikalar salise gibi geçicek.
leeds i 2-0 yendiğimiz maçta "bende oradaydım" diyebildiğim için fenerli beşiktaşlı arkadaşlımın o gün GALATASARAY atkılarıyla dolaştığını gördüğüm için, avrupa fatihi terimini gerçekten hakettiğimiz ispatladığımız için, futboldan hiç anlamayan ve hiç sevmeyen babaannemin penaltı atışlarında rakip kaleci için "elleri kırılsında tutamasın" diye dualarına şahit olduğum için çok gururluyum çok mutluyum.

kimi tesadüf desede, kimisi avrupa futbolu zaten çöküşteydi desede, madem o kadar iyi takımdınız neden şampiyonlar liginden elendiniz uefayı almak yerine şampiyonlar liginde ileri gitseydiniz desede o gün bambaşka birgündü... bambaşka bir andı... EY BÜYÜK ALLAH' ım,,, O GÜNLERİ TEKRAR VE TEKRAR YAŞAMAYI NASİP EYLE BİZE...

Unutulmaz o gün gerçekten ;

1000 kişi beraber izliyorduk okulda maçı.

Fenerlisi, Beşiktaşlısı hepsi vardı. Çığlık çığlığa bağırıyorlardı, her ne kadar sonradan inkar etselerde

bu zafer sadece bir futbol zaferi değildi. bir anlamda avrupa kompleksimizi de yenişimizdi adeta. o günden sonra rakip kim olursa olsun yenebiliriz fikri akıllarımıza kazınmıştı artık. bu sadece bizim için değil hangi branşta olursa olsun hangi takım olursa olsun. hepsi buna inanmaya başlamıştı artık, biz herkesi yenebiliriz.
o gün gerçekten inanılmaz hala aklıma geldikçe popescunun penaltısı bi duygu yoğunluğu yaşıyorum. her defasında tüylerim diken diken oluyor. bir daha böyle zaferler çok zor, şu an için. ama biliorum ki bu ruh yeniden avrupalarda kendinden söz ettirecek. güzel günler çok yakın.

Finale gelene kadar elediğimiz takımları düşününce final akşamı benim içimde büyük bir umut vardı o akşam.
İnanılmaz bir akşamdı , her anı heyecan doluydu. Sanırım 117. dakikada Henrinin kafasında Tafanelle beraber hepimiz o köşeye uçmuşuzdur:)

Böyle bir başarıyı bize yaşatan ve hala göğsümüzü gere gere konuşmazi sağlıyan başta İMPARATOR FATİH TERİM olmak üzere herkese teşekkür etmek isterim.

terfi beklediğim işten atılma pahasına vardiyadan gizlice kaçıp,evde izleyemeyeceğime karar verip,taksimde meydanda yer bulamayıp,beyoğlunun arka sokaklarında köhne bir barda hayatımın en heyecanlı 2,5 saatini bana yaşattıran maç.taffarelin o mucize kurtarışyla yaşam ve yarı ölüm arasında gidip geldiğim,popescu nun penaltısıyla kendimi kaybettiğim maç.şimdi düşünüyorum da milan maçıyla başlayıp arsenal maçıyla biten ve bana rüya gibi gelen muhteşem serüven.

Hafızamdan silinmeyen sahne Popescunun penaltısından sonra herkes Popescu'ya doğru koşarken koşmaktan iki topuğu birden aşınan Okan Buruk'un kramponlarının ucunda hüngür hüngür ağlayarak iki eline havaya kaldırıp koşuşudur...

bırdaha bu kupayı gorebılecekmıyız arkadaslar.one guzel bır zaferdi.ne guzel bır destandı.nagmalup uefa kupasını almak...

Oradaydim ve herkes gibi agladim.Popescu tam önümde atti o köseye o topu.. Taffarel Hennry´nin topunu cikarmadi bence o Allahin eliydi, zira ayni anda hem ön direkte hem arka direkte olamazdi bir insan..

Inanilmazdi ama basardik cünkü biz Galatasarayiz..

ne geceydi ya.
zaman bi türlü akıp gitmemişti.özellikle penaltılarda.
yazarken bile tüylerim diken diken oluyo ya.
kimse yanlış anlamasın ama dünya 3. lüğünden cok daha büyük bi başarı olarak görüyorum uefayı almamızı.
dünya kupasında hiç bi avr. ülkesiyle karşılaşmadan 3. olduk.şansımız yerindeydi ama uefada söke söke aldık.işallah 2009 da şükrü saraçoğlunda tekrar bu duygu tatmak isteriz.

inşallah birgün şampiypnlar ligi finalini kendi stadımızda oynarız ve şampiyonlar ligi şampiyonu olarak o staddan ayrılırız...

muhteşem bi fantazi ya.ama bu tablo için uzun bi süre sabretmemiz lazım.ama neden olmasın.Allah büyüktür.

neden olmasın

O geceyı unutan mı war popescu penaltıyı cekerken ben tw e bıle bakmıodum ama o kupayı gormek gercekten cok guze


Avrupadan Bır Ucak Kalkıcak Icınde Bır Avrupa Kupası O Kupayı Yıne Galatasaray Alıcak!!!!:D

ogünleri yaşamak hakkaten de ayrıcalıktı,eğer bu sevinci yine bu millet yaşayacaksa yine GALATASARAY YAŞATIR BAŞKASI DEĞİL...

2009 yilinda eziklerin stadinda görüsmek üzere!!!

fenersiken(gs) kayseriyi yener

oha

kardei sen iyi son penaltıya bakamamışsın. valla ben bütün penaltıları gözüm kapalı , bi yandan dinleyip bi yandan dua ediyordum. spiker gooolll diye bağırıp ağlamak istiyorum sözünü söyleyince anca gözümğ açabildim:)))
güzel gğnlerdi yaffff

ben küçüktüm hayal meyal hatırladığım tek şey bütün Türkiye'nin sokaklara döküldüğüydü.hala özetini izlediüimde tüylerim diken diken oluyor

ben 17 mayıs ta henüz 9 yaşında olmama rağmen şahit olduklarıma şükrediyorum. kimsenin inanmadığı rakip olarak bile görmediği o günlerde futbolcularımız gerçekten imkansızı başarıp bize övgüye değer bir tarih bıraktı.o günü net hatırlayamasamda popescunun o penaltı atışından sonra kendimi yerden yere atmaya engel lamıyordum.içimdense işte inanmadığınız güvenmediğiniz takımın size yaşattığı büyük gurur diye de geçirmeden edemiyordum hepinize teşekkür ediyorum bize bu onuru yaşatan siz futbolcularımıza işallah o 2000 de yaşattıklarınızı arkanızdan gelenlerde yaşatır diyorum

penaltı anını unutamam.... bir daha öyle bir maçı hiç bir takımda izleyemedim... ve hiç bir takım bir GALATASARAY olamadı...

unutur gıbı olunca takıyorum cd lerı ızlıyorum

ınsanın tuyleını dıken dıken eden olay bu cok guzeldı ah tekrar donsek cok guzel olur o gunlere 2009 ezıklerın sahası ınş

SANA GÖREEEE TESADÜFTÜÜÜ, BİZE GÖRE SÖKEEE SÖKEEE..SEN RÜYANDAAA GÖREMEZSİİİNNNN KUPA BİZİM MÜZEMİZDEEE

kallıyle o gunlere donucagımızı sanmıyorum

yenisini isterim çoktan unuttum...

ben ilhan arkadasimizin yazdigi gibi,
117nci Dakikada Taffarelle beraber ucduk ... simdi onun yazisini okurken tüglerim diken diken oldu o an aklima geldi...
Taffarel o Pozisyonu kurtarinca nerdeyse aglayacaktim ... Haginin Kirmizi Kartindan sonra ettigim Dualar, o andan sonra Arsenalin kacirdigi her Pozisyondan cektigim derin "OH" lar ... allahim ya ...
muazzam birseydi o duygu

O günleri tekrar tekrar yaşayacağız inşallah. Özledik artık o takım ruhunu.

Nerde o eski takım?Nerde o eski ruh?
Ahhh ahhhh..
UEFA'yı kazanmamızın bile reklamını yapamadık ona yanarım..

aynen benimde tüylerim diken diken oluyor özellikle de youtube de fatih terimin maç başlamadın önce söyledikleri....

Benim 11 yaşım vardı ama o anı hatırliyorum.Amcam ve oğlu bizle birlikdeydiler.Ve bir kaç tanıdık.Yaklaşık 10 kişiydik maçı izlerken.O anı unutamam penaltıyı attıktan sonra Popescu yu yanımda hiss etdim.Staddakı GS lılarla bir olduğumu hiss etdim.Manevi olarak tüm dünya GS lılarının bir yerde bir yürekde birleşdiyini hiss etdim ve yaşımın az olmasına rağmen bu birlikdeliyin bir parçası olduğum için gurur duydum.

Bu gün 17 Mayıs hepimizin Uefa kupası yıl dönümü kutlu olsun,renktaşlar.

Biz daha iyisini yapana kadar en iyisi bu....

mrb arkadaslar ben forumda yeniyim ve ilk mesajimi bu buyuk basariyla acmaktan cok mutluyum gercekten cok buyuk bir basariydi bu basari cogu takimin isteyipte beceremeyecegi bir guzellik diyim bugun 17 mayis cimbomlular bayrami bu beni ne kadar gurulandiriyor anlatamam duygulanmamk elde degil

bu yıl o büyük günün 8.yıl dönümü tabiki o günü asla unutmayacaz ama bence artık bunlarla övünmeyi bırakıp kendimize daha büyük hedefler koymalıyız

kaynak:galatasaray.org

belki bir daha hiçbir Türk kulübün başaramıyacağı bir başarı ve bizler bunları canlı olarak yaşadık. bugün gün boyu Galatasaray Tvde finalim öyküsü maçlar ve goller vardı. her seyredişimde sanki yeniden o anları yaşadım hem de her seferinde yeniden duygulandıö. emeği geçen herkese sonsuz teşekkürler.

vay be 10 yaşındayım o zamanlar ne günlerdi be...

Ben o zamanlar 16 yaşındaydım..Ailem evde yoktu ve maçı arkadaşlarla beraber bizim evde izliyorduk..O anları unutabilmek nasıl mümkün?Maç sonunda bütün apartmanın erkekleri bizim dairedeydi

Bir zamanlar o kadroda olan emre bolozoglu Fenere gitmis bu profosyenellik felan degil baska takimmi yoktu unutulmasinki bir kisiyi ezerek oldurdugu sirada fener maclarinda fener seyircisi katil emre katil emre diyorken o agliyarak sahadan cikmisti cok surmez eminim holigan fenerlilerden dayagini yer aleks'e saldiranlar onu napar bilemiyecem yaziklar olsun bu nankorlukten baska birsey degil cok ariyacak cimbomumuzu

Inanin fenere gitmesinden degil o nasil milli takima kaptan yapilmis anlamiyorum adam provekorlukten uefadan ceza almis ingilterede siyahi bir oyuncuya laf atdigi icin sorusturmaya tabi tutulmus milli takimada kaptan yapiliyor ilginc

INSALLAH ORDA GÜZEL BI DAYAK YERDE BIZIMDEGERIMIZI ANLAR AMA COK GEC OLUR NE YAZIKKI!!

Arkadaşlar yeri burası değil Lüften öfkenize hakim olun..

cocuklarima anlatacagim benim hayatimdaki en önemli olaylardan biri. bizler sansliyiz en azindan cocuklarimiza anlatacak birseylerimiz var bazi takimlarin 100 yilinda anlatilacak bir satir basarisi yok. bu arada TR den gelen renktaslar mac sirasinda müthislerdi, ingilizlere agiz actirmadilar.

renkdaş eğer 100 yıl boyunca anlatacak satır yo fln derken feneri kastediyosan yanılıyosun.adamlar tam 2 kez üst üste şampiyon olmuş daha ne:D

puhahaha!!!ve 26 senedir kupaya hasretler buda bir rekor...

kupa aldıklarını gören son fenerli 27 yaşında:D tabi bide hatırlamasını istersek 34-35 civarı bişey oluyo.buda fenerin ezikliğinin göstergesi.

gercekleri tarih yazar galatasaray türkiyenin tek gururu

o maçta ki dağ başını duman almış marşı hala duygulandırıyor beni.

her izlediğimde tüylerim diken diken oluyor spikerin şu lafını hiç unutmam ALLAHIM KUPA BİZİM KUPA BİZİM

Ben o maçta henüz 3.5 4 yaşlarındaydım.Ama evde kopan fırtınadan ne yaptım hatırlamıyorum.Zaten çok küçüktüm.Ama sonradan kasetten izledim bu maçı.O gün şampiyon olmuşçasına sevindim.


Hee bide HAGİ nin kırmızı kart gördüğü pozüsyonda hakemin yanlış karar verdiğini düşünüyorum.Ya ikisinede sarı kart verecekti yada ikisini de atacaktı.Hagi ye verilen karar ağır.

bende 10 yaşında falandım.. penaltılarda bembeyaz olmuştum.. kafayı yicektim.. yazık annemde korkmaya başladı benden ötürü bişey olcak die .. tuttu kolumdan içeri götürüodu kaldırıodu televizyonun başından.. baktı ben ağlamaya başlıom babam tuttu bu sefer kolumdan otursun izlesin diye.. sonra tabi popescu attıı.. kendimi dışarı atmıştım.. barışlar çağrışlar... bağrıyodum ağlıyodum zıplayarak koşuodum sitede öyle 1 kaç tur atmışımdır.. şu anda yine o günü hatırlayınca inanın tüyleirm diken dike oldu.. asla unutamaycağım anların ilk sırasında...

bizi o günleri yaşadık o muhteşem günleri yaşadık ne kadar şanslıyım o gururu bu ülkeye yaşatan takımın taraftarıyım... buraya yazılanları okurken bi tüylerim diken diken oldu gözümden yaş geldi izlerken ki halimi hatrlayamıyorum nası bağırıyoduk nasıl çığlık atıyoduk ailecek... o zamanda dayanamayıp ağlamıştım şimdide benimle aynı duyguları hatta daha fazlasını yaşayanların yazdıklarını okurken tutamıyorum kendimi:) o günleri o kadar çok özledim ki sabırsızlıkla bu geçmişte yaşadığımız o muhteşem günlerin tekrarını bekliyorum Allah nasibedecek o güzel günleri tekrar yaşamayı inşallah...

o gece henry nin kafasını tafarel çıkardıktan sonra ilk söyledim şey hadi hazırlıkları yapalım dışarı çıkalım olmuştu:)

Bu da maçın öncesinde ve sonrasında yaşananlar;

Galatasaray - Arsenal (Mayıs 2000)

Maç için Kopenhag'a Avrupa'nın dört bir yanından Türkler akıyordu, biz de gazeteci olarak orda yerimizi almıştık.
Maça daha 2 gün vardı, hatta futbolcular bile gelmemişti ama finalin bir ismi İngiliz diğeri ise Türk olunca olay çıkmaması imkansızdı. Biz de bu olayları takip edebilmek için Kopenhag'a erken gitmiştik.

15 Mayıs : Sabah erkenden çıkıp şehrin en büyük meydanı olan Tivoli Meydanı'na gitmiştik. Her tarafta dostça görüntüler vardı. İngilizler ve bizimkiler beraber foto çektiriyordu ama bunlar maça aileleriyle gelmiş olanlardı. Holiganları biraz araştırdığımızda gündüzleri dinlendiklerini geceleri ise içip olay çıkardıklarını öğrenmiştik.

Bizimkiler de ise Leeds maçından dolayı Galatasaray tribünün kalbi olarak adlandırılan tayfanin çok büyük bir kısmı gelememişti maça. Sadece Sebahattin ve birkaç arkadaşı gözümüze çarpıyordu İstanbul'dan.

Ama ortalıkta Almanya, Hollanda gibi ülkelerden gelen ülkücü gençler vardı, gördüğümüz kadarıyla da Sebahattin bu gençleri organize etmeye çalışıyordu... Gece olduğunda bize gelen haberde meydana yakın bir barda olay çıktığı bildirildi. Hemen oraya koştuk biz gittiğimizde polis olayları yatıştırmıştı. İngilizler barın içindeydi, Türkler ise kapıda. Polis kapıyı kapatmış bizimkileri içeri sokmuyordu.

Bir genç o sırada kapıya yaklaştı polise bir şeyler söyledi, tam dönerken koşarak kapıya bir tekme atti, tam o anda kapı açıldı ve İngilizler çekerek bizimkini içeriye aldı. Barın dış kısmı full camdı. Dışardaki Türkler bu görüntünün ardında taşlarla camları kırıp içeri girdiler ve burdaki İngilizleri kötü benzettiler. Bizimkiler çıktığında içerde bıçaklanmış bir İngiliz vardı.

16 Mayıs : Gece yaşanan olaylardan dolayı iki taraf da grup şeklinde dolaşıyordu ve neredeyse her tarafta küçük olaylar oluyordu, ama bunlar 3-5 kişinin yaptığı kavgalardı.

Akşama do ğru yine bir kavga haberi geldi, bara gittiğimizde bir İngiliz hastaneye kaldırılıyordu. Yine geç kalmıştık, olay çıkmış ve bizimkiler yine üstün gelmişti.

17 Mayıs : Olayın kokusu burnumuza geliyordu. Bugün kötü şeyler olacaktı. Meydanda kameralarımızla bekliyorduk. Meydan tamamiyle Türklerle doluydu. 6-7 bin T ürk meydandaydı. Her taraf sarı kırmızıydı. Arada İngiliz de görüyorduk ama bunlar yaşı baya büyük ailelerdi.

Öğlene doğru bir haber geldi; ''500 civarı İngiliz meydana doğru geliyordu, ve bu sırada onları görmüştük, evet 500 kadarlardı ama yüzlerinden intikam okunuyordu. Caddenin karşısına gelince durmuşlardı. Meydanin o tarafina bakan kısmında bizim gençler toplanmaya başlamıştı. Ellerinde kemer şişe hatta bıçak olanları vardı.

Tam bu sırada meydanin diğer tarafinda bir ses yükseldi. Yaklaşık 500 kişilik bir ingiliz grup arkadan saldırmıştı; ''yeeeeeee...'' ... Tam bu sırada cadde tarafındaki İngilizler de saldırıya geçti. Bu saldırı karşısında bizimkiler tamamen şok olmuştu. Çok iyi, planlı bir saldırıydı. Organize saldırıyorlardı. Bizimkilerde direniş vardı ama kişiseldi bunlar org. bi hareket yoktu.

Bu arada gözlerimiz Sebahattin'i ve de ülkücü gençleri arıyordu ama hiçbiri yoktu ortada. Yanımdaki arkadaşımın: ''Nerdesin S ebahattin'' dediğini duyduğuma eminim.

İngilizler meydanın ortasında birleşmişti. Bizimkiler ise kaçacak yer arıyordu. Direnenler çok azdı. Dedigim gibi kişisel direnişti ve bir işe yaramıyordu. Ve tam bu sırada meydana çıkan bir caddeden bir ses geldi. Sanki gök yarılıyordu : ''YA ALLAH BISMİLLAH ALLAHU EKBER''

Bir an binler yürüyor sanmıştık ve işte bizimkiler geliyordu. En önde Sebahattin, arkasında inanmış yürekli 300-400 civarı bir grup. Meydanın başına gelince durdular. İngilizlerin dikkati oraya yönelmişti. Sebahattin elini kaldırdı ve bir kez daha bağırdı : ''YA ALLAH BISMİLLAH ALLAHU EKBER'' ve arkasındakilerle birlikte meydana giriş yaptı. İngilizlerin üstüne açmışız bir şekilde saldırıyordu. Az önce ortalığı yakıp yıkan İngilizler şimdi kaçoyordu. Yere düşenlere defalarca vuruluyordu. Sebahattin'in geldiğini gören diğer Türkler(kaçanlar) geri dönüyotdu. Onlar da kaptığı sandalye, fırça, kemer vs. İngilizlere saldırmaya başlamışlardı. Elindeki büyük Türk bayrağını bırakmayan bir Türk'e saldırıyordu İngilizler diger tarafta. Sebahattin ordusu oraya yöneldi, o aslan parçası genç de kurtarılmıştı.

Bu savasta kazanılmıştı. Meydanın ortasında toplanıldı, en önde o, Türk bayrağı. Herkes sustu
Sebahattin ağzını bir kez daha açtı : ''dağğ başınıı duman almıışşşş....

galıba adım adım yaklasıyoruz renktaşş az kaldııı

Ömer Üründülün sesi hala kulaklarımda.. Herkes nasıl da gülümsüyordu, sokaklar ne kadar mutluydu. Sanki Cumhuriyet o gün ilan edildi, saltanat yıkıldı. Abartıyor muyum..

O günkü kadrodaki herkese, masöründen teknik heyete, federasyonundan, stadtaki çimi sulayan işçisine kadar ama özellikle de Gheorge Hagi mize sonsuz teşekkürler.. Ellerinize o kupa çok yakıştı.

VİDEOLARI İZLEDİĞİMDE YAZILAN YAZILARI OKUDUĞUMDA HALA GÖZLERİM YAŞARIYOR TÜYLERİM DİKEN DİKEN OLUYOR..
HİÇ UNUTMUYORUM 9, 10 YAŞLARINDAYDIM.
O GÜN YÜZÜMÜZÜ SARI-KIRMIZI BOYAYIP ELİMİZE SARI KIRMIZI BAYRAKLARI ALDIK SARI KIRMIZI GİYİNDİK;
BÜTÜN SOKAKTAKİ ARKADAŞLARLA SABAHTAN AKŞAMA KADAR GALATASARAY İÇİN BAĞIRIP TEZAHÜRAT YAPMIŞTIK.
KÜÇÜKTÜM AMA MAÇIN BAŞINDAN SONUNA KADAR ÇOK ÇOK İİ HATIRLIYORUM. BAĞIRA BAĞIRA ETTİĞİM DUALARDAN SONRA POPESCU NUN GÖLÜNDE HÜNGÜR HÜNGÜR AĞLAMIŞTIM..
NE GÜNLERDİ BE.. ALLAH İNŞALLAH TEKRAR YAŞAMAYI NASİP EDER..

valla lise 1deydim. bi final maçını unutmam birde madridi rezil ettiğimiz 3-2lik maçı unutmam. iki maçtan sonra kıskanan fenerlilere karşı okulda yüzümde pis bir gülümsemeyle dolaşmıştım:))))

pardon lise 2deydm:)))

o günü unutmak mümkün değilki....o gün bir başkaydı...kelimelerde asla ifade edemem.....ve hala ogünü hatırlarken gurur duyuyorum ve duygulanıyorum.....şuanda kendimi ağlamamak için zor tutuyorum...İnşallah bu senede aynı gururu mutluluğu yaşarız...ve UEFA kupasını alırız....Ve inanıyorum o kupayı alıcaz...(İNşallah)


başarılar ASlanlarım...

ben o naların hiçbirini yaşayamadım yaşım gereği ama o videolar ı falan izledikçe ağlamamak elde değil ve herkes eminim izledikçe duygularını eline amış ve ben galatasarylıyım ve onun gururunu taşıyorum demiştiir

HAYAT SENİNLE NEFES ALMAKTIR,SENİNLE YAŞAMKTIR UĞRUNA ÖLENE KADAR GALATASARAY

"12/29/07 01:27"


"02/04/09 17:11"

evet az kaldı ...

geliyoruz rahat olun...

babamla beraber izliyorduk o maçı.yüksek tansiyonu vardı maçın sonlarına doğru fenalaştı onu aldım öteki içeriye götürdüm ben ise maçı izlemeye devam ettim.annem ne hayırsız evlatsın demişti :)o maçı hayatım boyunca unutamıcam.allahım ölmeden birde şampiyonlar ligi kupasını göstersin bizlere.

sadece 6 yaşındaydım ve ozaman hatırladığım tek şey o kulaklarımda haydi oğlum haydi oğlum diyen bir spiker topa gelen bir popescu orta sahaya doğru koşan bir fatih terim....

Ya Arkadaslar birakin Allah askina su eskileri konusup durmayi

9 sene onceki uefa kupamiz icin konusmanin hic bir manasi yoktur.

Kimse yanlis anlamasin demek istediklerimi, ben sadece uzerinden 9 sene gecmis olan bi konunun hergun sabah kahvaltisi gibi onumuze gelmesinden rahatsizim acikcasi. o takimdan sadece hasan sas ( yani tek oyuncu ) kalmissa ve biz halen onu konusuyorsak bence biz bir yerlerde yanlis yapiyoruz demektir. Bence artik bu konusmalari bir yana birakmali bu sene uefa kupasindan elendigimizide birakmali ve son 9 mactan en iyi sonuclari alarak
( her ne kadar zor olsada ) sampiyon nasil oluruz bunun hesabini yapmaliyiz

Çoktan hak etmişlerdi

08 Mayıs 2009 Cuma * 08:51

Galatasarayımız'da UEFA Kupası kazandıran 11 yıldız dev bir törenle kulübe üye yapılacak



Galatasarayımız'da UEFA Kupası kazandıran 11 yıldız dev bir törenle kulübe üye yapılacak

2006 yılında kulübe üye olmak istekleri 11 bin liralık ücret talebine takılan efsane isimler amacına ulaşıyor. Başkan Polat kupanın alındığı 17 Mayıs’ın 9’uncu yıldönümünde 8 Türk ve 3 yabancı Aslan’ı birer plaket verip üyelikle onurlandıracak

9;uncu yıl hediyesi

Yönetim kurulumuz, Sarı-Kırmızılılar’a ve Türkiye’ye futbolda tarihin en büyük başarısını yaşatan futbolcularını onurlandıracak. Cim-Bom’a 2000 yılında UEFA Kupası’nı kazandıran efsane kadronun bel kemiğini oluşturan 11 yıldız futbolcu, kupanın alındığı 17 Mayıs gününün 9’uncu yıldönümünde kulübün onursal üyesi yapılacak.



2006’da para istendi

Unutulmayan kadroda yer alan isimlerden bazılarının 2006 yılında, üye yapılmaları için Sarı-Kırmızılı kulübe başvuruda bulunduğu ama engelle karşılaştıkları ortaya çıktı. Özhan Canaydın yönetiminin bu futbolculara 29 Kasım 2006 tarihli bir yazı gönderip, 11 bin lira olan üyelik ücretini istedi. Talepte bulunan futbolcular da bu nedenle üyelikten vazgeçti.

Hatayı Polat düzeltti

2006 yılında yaşanan bu olumsuzluğu Galatasaray’ın şimdiki başkanı Adnan Polat giderdi. Sarı-Kırmızılı kulübün patronunun ağırlığını koymasıyla bu isimlerin yanı sıra kupanın alınmasında büyük emekleri olan Hagi, Popescu, Taffarel, Ergün Penbe, Okan Buruk ve Hasan Şaş’tan oluşan 11 kişinin kulübe ücretsiz olarak üye yapılmaları için yönetimden karar çıktı.

Törende şov yapılacak

Üstelik bu isimlerin kulübe üye olarak kaydedilmeleri bir şova dönüştürülecek. Galatasaray’ın, Danimarka’nın başkenti Kopenhag’da Arsenal’i penaltı atışları sonunda 4-1 yenerek kupayı aldığı 17 Mayıs 2000 tarihinin 9’uncu yıldönümünde efsane kadronun 11 ismine Başkan Adnan Polat hem birer plaket verecek hem de üyelik kartlarını takdim edecek.

Bügün Yıl Dönümü...

TÜM CAMİAMIZA KUTLU OLSUN!!!

Bu başarıyı tekrarlamak ve ileriye taşımak zorundayız. Yeni hedefimiz bu olmalı...

UEFA yıldönümümüz kutlu olsun
ama GALATASARAY a 9 sene önce ki geçmişle övünmek yakışmıyor..
dediğin gibi umarım tekrarlanır bu başarı..

Hepimizin kutlu olsun eyvallahda; senelerce her türlü başarısızlıkta bu başarıyla avunduk durduk.Artık biraz ileriye bakmak lazım..
Edit : Başarıyı küçümsediğim felan yok kimse sazanlık yapıp atlamasın..

doğrusun usta...9 yıl olmuş fazla abartmamak lazım

cok guzel gunlerdı mazıde yasanan galatasaray klasıklerıııı ama gelecek yıllarda daha ıyı olacakkk bundan emınım son ıkı yılda avrupada ıyı oynadık ama talıhsız sekılde elendıkkkk ...gelecek yıllarda daha ıyı olupp kupayı turkıyeye bır kez daha getırcezz ama yenılenen uefa avrupa kupasınıı...

Ben 9 yaşındaydım o maçı izlerken 90 dakika bitti uzatmalara geçildi uzatmalar bitince benim gözler kapandı uykum gelmişti sonra annem uyandırdı beni penaltılarda neydi o penaltılar popescu topun başına geçtiğinde heyecan ölücektim neredeyse daha sonra gol oldu hayatımda hiç bu kadar sevinmemiştim...

bana maçtan çok savaşı anımsattı... ölümüne oynadılar gibi bişey..hakan şükür sakatlandı defansa cekildi..tafferel direğe carptı sakat sakat devam etti..bülent korkmaz omuzundan sakatlandı sargılı omuzuyla oynadı....ne maçtı bee

ondan onceki meydandaki savasi unutmayalim renkdas:))

Bu uefa kupası aslanları gibi bir takım daha gelir mi biraraya dünyaya kükreyen , dünya takımlarını dize getiren , türkiyenin adının dünyaya duyuran bu takım.. bu resmi gördükce o anlar aklıma geliyor aradan 10 sene geçsede unutamıyorum tuylerim diken diken oluyor..

http://www.resimcenter.com/r-4-buyukleri...nlari-6748.html

ne günlerdi gercekten de ama o kadromuz harıkaydı yine avrupada aynı mutlulugu yasamayı kım ıstemez herkes bızı parmakla gosterırdı

Baba bizim ailede Kalp hastaligi var, o gün toplu halde gitmedik ya... Bize karada ölüm yok!

Galatasaray-Arsenal UEFA Penaltılar

Maçın kaliteli penaltı görüntülerini izleyebilirsiniz.Ayrıca sayfayı beğenirseniz sevinirim.

Bu anı asla ama asla unutulmayacak..
Her daim bu gurur kalbimizde yaşayacak..Tüm Gs tarftarının ve Türkiyenin!

unutulmayacak günlerdi...
Bu arada Site yetkililerine seslenmek istiyorum Elimde Galatasaray ' a ait çok özel bir kaç belgesel seti paylaşımları var bu konuları bu sitede nasıl açabilirim

Konularını Açmak istediğim konuların başlıkları